OVER RENAAT BRAEM

De Antwerpse architect Renaat Braem werd geboren in 1910. Op jonge leeftijd toonde hij reeds zijn veelzijdige en geëngageerde persoonlijkheid en ontwikkelde hij een sterke ideologie over ruimte en maatschappij. Een gedachtegoed dat een overvloed aan inspiratie leverde voor een uitgesproken maar ook een sensitieve en persoonlijke architectuur. Het eigentijdse karakter van zijn projecten, de scherpte van zijn pen en geest en het accuraat inspelen op hedendaagse behoeften maken Braem tot één van de spilfiguren van het naoorlogse modernisme in België.

 lees meer

Tijdens zijn opleiding raakte Renaat Braem (1910-2001) al doordrongen van de overtuiging dat architectuur en stedenbouw de mens moeten bevrijden.
Socialisme, ontvoogdingsstrijd, modernisme en planmatig ruimtelijk denken liet Braem naadloos op elkaar aansluiten in zijn utopisch project de Lijnstad (1934). Als enige Belg liep hij stage in het Parijse architectenbureau van Le Corbusier. Na de Tweede Wereldoorlog bleef hij zijn ideologie trouw, en realiseerde onder andere het sociale woningbouwcomplex op het Kiel (Antwerpen, 1951-1954, 1956-1958) dat internationaal tot de beste voorbeelden van de naoorlogse modernistische sociale huisvesting wordt gerekend. Daarnaast ontwierp hij onder andere het Administratief Centrum aan de Oudaan (de ‘Politietoren’, 1957-67), het paviljoen van het Middelheimmuseum (1969-1971) in Antwerpen, de Modelwijk aan de Heizel (1957-1964), een aantal privéwoningen zoals zijn eigen woning in Deurne (1957-1958). Hij bleef zijn hele leven werken aan een betere ruimtelijke planning voor België, wat resulteerde in de Bandstad België (1964). Anno 2010 verwonderen de expressiviteit van zijn architectuur, zijn engagement in sociale woningbouw en zijn felle pen. De spitsvondigheid van zijn sociale en ruimtelijke analyses, het minutieus materiaalgebruik en zijn sculpturale vormentaal hebben nog steeds raakpunten met het hedendaagse architectuurdebat.